ارتفاع و  سرعت هدایت عصبی موج حرکتی نیز طبیعی  است. در برخی بیماران کاهش ارتفاع موج حرکتی رخ می‌دهد که به علت پیشرفته بودن مرحله بیماری است. در صورت کاهش ارتفاع موج حرکتی شدید ممکن است سرعت هدایت عصبی 25 درصد افت کند که به علت از بین رفتن فیبرهای سریع است. حتماً باید بررسی پروگزیمال نیز جهت رد بلوک هدایت عصبی انجام شود و از درگیری محیطی افتراق داده شود. در الکترومیوگرافی سوزنی نیز کاهش رکورتمان، وجود پستانسیل خود به خود مانند امواج مثبت تیز، فیبریلاسیون، فاسیکولاسیون و سی آر دی و همچنین واحد حرکتی بزرگ دیده می‌شود.

همچنین عضلات پاراورتبرال توراسیک باید بررسی شوند که باید زیر ناحیه T6 باشد تا اختلال سگما نهای گردنی اشتباه نشود. عضلات خاص ‌بیماری موتور نورون (ای ال اس)شامل عضلات صورت، بولبار ، عضلات جویدن و عضله رکتوس شکم است. این عضلات در صورت لزوم کامل شدن معیارهای ال اسکوریال بررسی می‌شوند. در الکترومیوگرافی تک فیبری می‌توان افزایش ‌jitter را به علت ایجاد محل اتصال عصب به عضله جدید و ناکامل مشاهده کرد. بررسی تعداد واحد های حرکتی در ای ال اس در بررسی پروگنوز کاربرد دارد. تحریک مغناطیسی مغز با مگنت که در بخش طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان فیروزگر نیز انجام می شود برای بررسی گرفتاری عصب محرکه فوقانی بکار می رود.

معیار  EL Escorial

معیار ال اسکوریال بیماران را به سه گروه تشخیص قطعی، احتمالی و ممکن تقسیم می‌کند ولی درگیری بیماران به چهار  گروه بولبار، سرویکال، توراسیک و لومبوساکرال تقسیم شوند و درگیری, عصب محرکه فوقانی و تحتانی در هر بخش مشخص می‌شود.

معیار  EL Escorial

تشخیص ای ال اس نیاز دارد به شواهد درگیری, عصب محرکه فوقانی و تحتانی و پیشرفت و انتشار علائم به نواحی دیگر

طبقه‌بندی بیماران:

ای ال اس قطعی: علائم, عصب محرکه فوقانی و تحتانی در سه بخش از چهار ناحیه

 ای ال اس احتمالی:  علائم, عصب محرکه فوقانی و تحتانی در دو ناحیه که علائم عصب محرکه فوقانی در نواحی بالای عصب حرکتی تحتانی است

ای ال اس محتمل: علائم, عصب محرکه فوقانی و تحتانی در یک ناحیه یا علامت درگیری عصب محرکه فوقانی در 2 ناحیه یا درگیری عصب محرکه فوقانی بالای درگیری عصب محرکه تحتانی

منطقه آناتومیک:

بولبار ـ ناحیه گردن شامل اندام فوقانی ـ ناحیه توراسیک شامل عضلات شکمی ـ ناحیه کمری شامل اندام تحتانی